Het Zesde Metaal

Het Zesde Metaal

BandPopFolk

Vlaamstalige indiefolk, welke het midden houdt tussen Willem Vermandere en Radiohead.

Biography

Soms ontdek je heel onverwacht een groep of een artiest, waarvan je eerst heimelijk trots bent dat jij een van de ingewijde fans bent, maar waarvan je tegelijk de naam van de daken wilt schreeuwen. Wie de theatervoorstelling Maanziek heeft gezien, herkent dat gevoel. Daarin gaf Wannes Cappelle, aan de zijde van Wouter Deprez, een ontwapenende inkijk in de poëtische en melodische pracht waarvan zijn liedjes bol staan. Het eerste album van Cappelles groep Het Zesde Metaal (Akattemets) werd niet voor niets door Focus Knack tot ‘meest onderschatte plaat van 2008’ gebombardeerd.

Bijna vier jaar later heeft Het Zesde Metaal (met aanwinsten Tom Pintens, Filip Wauters, Tim Vandenbergh en producer Robin Aerts) een vervolg aan dat straffe debuut gebreid. Op Ploegsteert graaft Cappelle nóg dieper in hart en hoofd, zowel bij zichzelf als bij zijn publiek. De vruchten van zijn gepieker over de Grote Gevoelens zijn stuk voor stuk uitgepuurde pareltjes. Cappelle legt vingers op wonden en windt er geen doekjes om. Dat is ook niet nodig, want hij stelpt ze op tijd en stond met al even rake ontroering. En dankzij zijn schier onuitputtelijke arsenaal aan dichterlijke vondsten – ‘We lopen hand in hand en zwijgen mond op mond’, om er maar één te noemen – zorgt Cappelle ervoor dat een glimlach uiteindelijk altijd de bovenhand haalt. Het Zesde Metaal blijven onderschatten wordt wel héél moeilijk.

Lyrics

Ploegsteert

Written By: Wannes Cappelle

't Was voor de koers dat jij die dag in Ploegsteert werd geboren. Lang voordat je haar kreeg op je benen had je 't al afgeschoren. Nijdig over 't stuur van je driewieler gebogen, je was nog kind: je ving nog niet veel wind.
En voor je 't wist, was je wereldnieuws. De camera's, ze plakten aan je vel. "'t Lijkt wel de nieuwe Merckx!". De ploegen zwaaiden met contracten, 't één al vaster dan het ander. En in Ploegsteert zei de pastoor: "Ik wist van niets. Maar God komt uit onze parochie en rijdt met de fiets."
"Ik kom eraan, ik ga er staan, 'k kom eraan, ik ga er staan. 'k Ga niet ontgoochelen, ik ga er staan, 'k ga niet ontgoochelen." En 't volk zei: "Kijk, hier komt de man, 't talent druipt er in dikke druppels van. We hebben hem hier gemaakt!"
Ambitie lijkt op overmoed, ze zijn makkelijk te verwarren. Een huis buiten proportie en een paar veel te sjieke karren. 't Was leven op te groot verzet, en het probleem met slechte vrienden: ze staan altijd klaar. Aasgieren en sjacheraars.
En hoe het dan is misgegaan, door wie of wat of waar. Je enige verklaring: "Misschien zit ik gewoon zo in mekaar", was weer wereldnieuws. Ze pakten je dan mee als een bandiet. Je zei: "Dat ben ik niet."
"Maar ik kom terug, ik ga er staan, 'k kom terug, ik ga er staan. 'k Ga niet ontgoohelen, ik ga er staan, 'k ga niet ontgoochelen." En 't volk zei: "Er zit een reukje aan, er zit zelfs doping in zijn banden. 'k Wist dat hij had gepakt."

De woorden "'k Wil je nooit meer zien", klinken hard in iedere taal. 't Is dooddoen zonder moorden, 't is zonder advocaat voor het tribunaal. Dat ze uit de mond kwamen van de moeder van je dochter - waar had je dat verdiend? Is het lot zo nietsontziend?
Die laatste dag met dochterlief, je leerde haar nog fietsen. Haar wiel begon te draaien, je kon er ondanks alles van genieten. Maar zonder vrouw en kind, de lijm waar je nog mee samenhing, was het gedaan. De Schepper had medelijden: je mocht gaan.
En God zei: "Kom maar terug, ik ga er staan. Kom maar terug, ik ga er staan. Kom maar terug, ik ga er staan. Kom maar terug.

Discography

Ploegsteert (2012 - Het Zesde Metaal)
Akattemets (2008 - PIAS)