Karim Baggili Quartet
Gig Seeker Pro

Karim Baggili Quartet

Band World


This band hasn't logged any future gigs

Karim Baggili Quartet @ Scandinavia House

New York, New York, USA

New York, New York, USA

Karim Baggili Quartet @ Hilton hotel

New York, New York, USA

New York, New York, USA

This band has not uploaded any videos
This band has not uploaded any videos


The best kept secret in music


...Like a logical journey, over Spanish, Greek and other originating ideas this is all transformed into Karim's own world and space, full of warm effects, flowing from one theme to the next. All tracks are original compositions except for the ninth track which brings suddenly a sweep further into a further area and is played with ud and acoustic guitar, and some percussion, "Racset Siti", an old Arab traditional, followed by a fitting well personal composition on oud lead, and a calmer part on guitar lead, bringing us back home, the place we didn't leave except in the colours of the imagination, presented on "Douar". Brilliant. - psychedelicfolk.homestead.com

...Karim's album is truly beautiful. The soundscape that he creates is very refreshing and unlike any other. In every listening, a new aspect is being revealed... - KDVS, Radio out of California

There must be something in the air, soil or food in Belgium. How else to explain that from such a small country emerges so much beautiful music? Autodidact guitarist Karim Baggili surprised us earlier this year with his gorgeous Cuatro con cuatro album as a very gifted musician. With his solo project Douar, he now communicates at an even more intense emotional level - ten original compositions and one traditional, mostly solo guitar or oud, here and there an overdub and on two tracks some light cajon or conga percussion compliments of Etienne Serck.

A solo album by a very talented guitarist is usually prone to showing off all manner of exhibitionism. Karim Baggili does not fall for showiness and commits all his energy in taking the listener on a musical journey with him. He invites us gently into his own musical reality, of landscapes that are influenced by Flamenco and the Balkan, Greek and Arab worlds. The word 'douar' in the Arabian language signifies a village of tents and seems a very appropriate name for the album. It's as though each tent housed a different cultural style which Karim incorporates in his music. With each musical style, Karim also uses a different finger-picking technique. Classical, flamenco and jazz fingerings are all used to perfection. Karim's overall playing style is warm, rounded and emotionally expressive.

The recordings were made at two separate locations, two years apart and by different recording engineers. Although the sound thus varies accordingly, by interleaving tracks and different presentation styles of the songs, the album gains even more attractiveness. From the opening "Parolosturdus" with its additional conga, the flowing lyrical theme of "Eau Forte", the touching soulfulness of "Lua", the driving force in "Douar" and the classical touches in "Clochette" to the eerie sound of the upper oud strings in "Racset Siti" and "Aton", the album remains wholly mesmerizing.

Besides the wonderful musical content, this CD is also mastered with care. Dynamics are fine and the album is not 'hot'
- www.sixmoons.com

Karim Baggili won the first prize as a competitor of the Open Strings guitar Festival in 2000 in Osnaebrueck, Germany. Since than a career as a guitarist and composer was a natural step forward in his musical life. Nowadays he works with various bands, composes music for films and also is improving on his technique on the oud and guitar. And he presents his first CD on Acoustic Music Records called "Douar".

The music Karim produces is a mix of flamenco, Arabic melodies and a fine approach to world music. Karim shows a lot of passion in his guitar music, with a top-notch technique and with fine creativity in his compositions." Eau Forte" is an intriguing piece with a flowing character, "Lua" is a moving ballad with lots of expression and emotion. The title piece "Douar" has a haunting and challenging approach, just as the affecting track "Gato Preto"." Aton" has many influences from many cultures and musical styles, but does surely impress one with a melancholic and gentle touch, just as the last song "La Manoir" with additional percussion.

The whole album is refreshing and has a modern and renewing approach to all styles of music. Karim Baggili is a fascinating guitarist/ composer which will beguile any guitar enthusiast or music lover.
- Henk te Veldhuis

When he signed up for the Young Talent Competition at the Open Strings Festival in Osnabrück in the year 2000 and then took first prize, we knew off the bat that we had discovered a new talent here. A talent that was agreeably different from the run-off-the-mill guitaristic sounds.

The music produced by the then 24-year-old Karim Baggili was difficult to describe. A little flamenco here, a few arabic scales there, and lots of fire and enthusiasm made it hard to paste a label on the music. Nevertheless, everyone hearing the young musician in the finals of the Open Strings competition was fascinated.

Five years have passed in the meantime. Karim Baggili's music has developed and matured, but has lost none of its fascination. The flamenco technique, the Arabic melodies, it's still all there and coalesces into a logical unity. And it's no wonder, since Baggili, born in Belgium of a Jordanian father an a Yugoslavian mother, was in close contact with various cultures since his earliest childhood.

Today, he works with various bands, composes music for short films and is continuously refining his technique on the oud and the guitar. His music is original and intensive. It is music that brings together youthful freshness and musical maturity.
- Acoustic Records (Germany)

Belge d'origine jordano-yougoslave, Karim Baggili, né en 1976, est un jeune compositeur, guitariste et joueur de oud autodidacte. Il nous a déjà épaté avec son quartet. Le voici enfin en solo.

C'est l'occasion de déguster le raffinement, la souplesse, la musicalité ouverte de son jeu et de son imagination. Guitare aux accents flamenco, oud qui regarde vers l'Orient, plaisir musical intemporel, sans frontières, sans oeillères... tels sont les ingrédients de ce disque qui s'écoute comme se boirait un de ces vins moelleux dont certaines régions ont le secret. Ça vous coule au fond de l'âme, ça vous saoule à fond sans larmes. Il compose intelligemment et joue finement, sans virtuosité de démonstration. Sa musique va droit au but, parfaitement décochée ; elle vous rentre dedans sans vous heurter. On a beau le connaître au sein de diverses formations, on a beau le savoir à l'aise aux côtés des meilleurs pianistes de jazz, ce disque solo nous apporte une bouffée d'air qu'on attendait, tant il est vrai qu'il était temps de l'écouter seul. Il se suffit à lui-même ; sa musique est évidente. - Trad Mag n°111

Douar ligt natuurlijk in het verlengde van wat hij doet in gezelschap van zijn begeleiders, alleen staat hij er hier alleen voor (met uitzonde-ring van twee nummers waarop Etienne Serck voor wat ondersteuning zorgt op conga en cajon). Geen nood want de man is zulk een snarenvirtuoos op gitaar en oud dat hij voor een even sterke impact zorgt. Ook hier vertoeven we weer in de grensstreek waar de Arabische wereld en de bakermat van de flamenco elkaar raken. Toch gaat de reis een paar maal verder en belanden we bij-voorbeeld in een Grieks verwante atmosfeer via Pismo Za Vas.

Net als op Cuatro Con Cuatro kunnen we weer spreken van een narratieve speelstijl die gekenmerkt wordt door een mooi evenwicht tussen lyrisme en dynamiek. Zeker niet alleen voor snaren af-ficionados. - MazzMuzikas 058bis

Der ehemalige Nachwuchspreisträger beim Osnabrücker Open Strings Wettbewerb (2000) schlägt in seiner Musik auf Gitarre und Oud eine musikalische Brücke zwischen Tradition und Moderne, aber auch zwischen Ost und West. Baggili webt seine lebendigen Stimmungsbilder aus Techniken des Flamenco, klassisch spanischen Elementen, arabischen Melodien, aber auch südosteuropäischen Einflüssen und offenbart dabei ein sehr zeitgenössisches Musikverständnis.

Durch die Eltern schon früh mit verschiedenen Kulturen konfrontiert, wird dieses nahezu selbstverständliche, lebendige Ineinandergehen verschiedenen kultureller und damit auch stilistischer Einflüsse fast schon sinnbildlich für das Verständnis der heutigen jungen Musikergeneration. Diese stimmungsvolle musikalische Welt wird virtuos, ausgesprochen lebendig und voller Energie präsentiert. Erscheint dabei die spieltechnische Virtuosität beim heute Endzwanziger gewissermaßen erwartungsgemäß, so ist doch die kompositorische Reife und Reichhaltigkeit in der Spanne dieser elf Stücke das wohl Bemerkenswerte.

Baggili spielt die spanische Gitarre oder das Oud und versteht es durchaus, auch Eigenständigkeiten und Eigenheiten verschiedener Traditionen sowie seiner Instrumente deutlich werden zu lassen, hat aber dabei immer unverkennbar eine eigene musikalische Handschrift. - folker.de

Sublieme wereldmuziek met invloeden uit de flamenco, jazz, Oosterse muziek en Zuidamerikaanse klanken. (CD Recensie)
Het is nog niet zo lang geleden dat we hier op Folkroddels de nieuwe plaat 'ALMA' van DAZIBAO bejubelden. Dazibao klinkt wondermooi dankzij het prachtige samenspel van vier muzikanten: twee diatonische accordeons, een percussionist en een gitarist/luitspeler.
Deze laatste, Karim Baggili, heeft nu ook een plaat uitgebracht met eigen composities. De groep die hij om zich heen gegaard heeft, heet toepasselijk het 'Karim Baggili Quartet'. De muzikanten hebben stuk voor stuk al hun strepen verdiend in jazz- en/folk-middens.
Zo speelt de celliste Kathie Winter al sinds 1993 bij de Waalse topfolkgroep PANTA RHEI. De jazzy dwarsfluitist en sopraansaxofionist Philippe Laloy werd hier onlangs nog op Folkroddels vermeld dankzij de jazzfolkplaat 'SI LA TERRE' van Geneviève Laloy, en de percussionist Osvaldo Hernandez Napoles speelt ook bij de ethno-groove groep DEEP FORREST.
Karim zelf is een Belg van Jordaans/Joegoslavische afkomst. Hij werd geboren in 1976. Op 16-jarige leeftijd leert hij elektrische gitaar spelen. Vier jaar later raakt hij gepassioneerd door de flamencogitaar. Op één van zijn reizen in Jordanië koopt hij een Ud (=Arabische luit), en leert daar helemaal in zijn eentje op spelen. Intussen speelt hij bij meerdere groepen, zowel folk (Dazibao en TURDUS PHILOMELOS) als jazz (samen met de pianiste Nathalie Loriers en de Engelse zangeres Melanie Gabriel).
Zijn 'quartet' bestaat eigenlijk nog niet zo heel lang. Toch is dit album 'CUATRO CON CUATRO' van een bijna onaardse schoonheid. Kwalitatief staat dit even hoogstaand als Dazibao, en dat wilt wat zeggen.
Bijna alle nummers zijn van eigen signatuur. Enkel 'La llorna' is geen eigen compositie. Toeval of niet, maar ik vind dit zuiders aandoend nummer nu nét het zwakste van de CD. Vooraleer er nu een storm van protest losbarst: ook dit nummer is prachtig, maar het verbleekt bij het aanhoren van de rest van het album.
Het hoofdgenre is zeker 'flamenco', maar dan geen traditionele flamenco. Opener 'septime' is tekenend. De flamencogitaar wordt prachtig begeleid door cello (pizzicato), een jazzy fluit en een indringende cajon. Een aantal nummers klinkt zo rijk dat men nauwelijks kan geloven dat er slechts vier muzikanten aan het werk zijn. 'Mr. Lee' heeft een groove waarbij die van APOCALYPTICA verbleekt. OLLA VOGALA is niet ver weg, zowel qua arrangement als qua compositie. Hetzelfde kan trouwens gezegd worden voor 'Mr. Lee 2, Be water my friend'.
Tussen al deze rijke klanktapijten wordt hier en daar een sober liedje opgehangen. 'Taxim' bijvoorbeeld. Karim bespeelt er enkel zijn Ud, maar dan met een intensiteit die doet denken aan een Ali Farka Toure. Het nummer gaat naadloos over in 'Zayak' waar gastmuzikante Nathalie Loriers een ingetogen bijdrage levert op piano. Karim zingt er zowaar. De muziek krijgt een Arabo-Andalusisch sfeertje dat me wat deed denken aan de film VENGO. De percussie van Osvaldo is rijk in zijn subtiliteit en brengt hier en daar een Zuid-Amerikaans accent aan.
De titeltrack 'Cuatro con cuatro' vind ik niet het sterkste nummer van de plaat. Musette en Flamenco worden er gecombineerd, en kregen een jazzy touch mee. Neen, dan vind ik de jazzy rumba in afsluiter 'Nasreddine' beter.
Maar ik begin te muggeziften. Dit is een prachtplaat. Jammer dat ze nu pas uitkomt, zo maakt ze weinig kans in ons 'eindejaarslijstjes'. Volgens mij verdient dit een top 5-notering. - Folkroddels.be


LP's CD's own albums:

"Cuatro con Cuatro" 2005
"Douar" 2006
"Karim Baggili & l'Orchestre de la Nethen" 2003

+ participation on 16 other artists' albums



This talented and passionate musician has appeared on stage for years playing solo or in duets with a repertoire composed of personal compositions. This is based mainly on: the different Spanish traditional rhythms (Bulerias, Alegrias, rumba, and tango), The techniques of the guitar flamenco, and the sonorities of the Middle East through the Arabic lute (oud).

Today, he performs with four exceptional musicians in his new band "Karim Baggili Quintet".His group was born while meeting musicians of different horizons. Every instrument brought a new dimension and stamp to the existing pieces. Even with her classical training Karoline's deep voice takes you by your belly. The cello strengthens the rhythmic aspect of the flamenco and brings sweetness to its lyrical side. The flute brings the sound of the jazz flamenco already used by numerous groups in Spain. As for the different percussions (Cajon, darbouka, maracas, banked, etc.), they offer a rich palette in tones and South American rhythms. The compositions created since then are thought out and written specifically for these new optics. Although a new group, they hold promise for a very bright future.