Silent Chambers
Gig Seeker Pro

Silent Chambers

Tilburg, Netherlands | Established. Jan 01, 2017 | SELF | AFM

Tilburg, Netherlands | SELF | AFM
Established on Jan, 2017
Band Rock Acoustic

Calendar

This band hasn't logged any future gigs

This band hasn't logged any past gigs

This band has not uploaded any videos
This band has not uploaded any videos

Music

The best kept secret in music

Press


"DPRP"

Silent Chambers is a new Dutch band put together by four one-time members of the progressive metal outfit The Dust Connection.

Now, the sole album to be released under The Dust Connection name came out way back in 2010. Trails garnered many positive reviews, including one from the DPRP's Edwin Roosjen (read it here). I also saw the band twice give an enjoyable show at the ProgPower Europe festival.

The 14 tracks contained on Thousand Victories is about as far as you can get from progressive rock or metal, whilst still having any elements of rock to its sound.

Sander Heerings (keys and piano), Jeroen Voogd (vocals), Martijn Balsters (guitar, bass mandolin, vocals) and Robert Spaninks (percussion) have created a fine collection of acoustic-led melodies. They are keen to stress that no electric guitars and drum kits were harmed during the creation of this album.

Whilst there is very little to meet the needs of fans who can only handle music with a progressive complexity and/or a metallic intensity, there is an abundance of riches to enjoy for anyone who enjoys melodic acoustic songwriting, with a heavy folk and a slight atmospheric leaning.

Having given this a few casual listens, with notebook in hand I sat down to pick out some highlights with a more focused perusal. What quickly became obvious, was that without realising it, every single track had already seeped into my memory. In this stripped-down format, the ability of the band to write some great, memorable melodies is impressive. This style of music really suits the voice of Jeroen Voogd. The keyboards and piano add depth but do not overwhelm, as does the guitar work of Martijn Balsters.

If I had to pick a favourite song it would be Down My Spine, although the folky mini epic of Little Man runs it close, benefiting from being the only track to be stretched out past the five minute mark.

I have played this album a lot this month. It simply demands repeat plays. For those who would enjoy some lighter musical moments, then as a debut album, this amounts to fourteen little victories.

Conclusion:
Andy Read: 8.5 out of 10 - Andy


"Rockportaal"

Hoe je het ook draait of keert, de hoes van een album is een uithangbord. Die bepaalt immers de aantrekkingskracht van de potentiele luisteraar. En al helemaal wanneer het een album betreft van een onbekende groep of artiest. Daar hebben de mannen van Silent Chambers ongetwijfeld goed over nagedacht. Op de hoes van Thousand Victories kijken we recht en letterlijk in de bovenkamer van een persoon. In deze bovenkamer zien we verschillende compartimenten met in elk compartiment een persoon in een karakteristieke gemoedstoestand. Centraal in de ‘bovenkamer’ staat een enorme boom waarvan het groene bladerdak de hersenen voorstelt. In één afbeelding worden alle teksten op dit album gevangen.

Het was deze hoes die mijn aandacht trok als startbeeld van een videoclip op YouTube en mijn eerste kennismaking met deze voor mij onbekende groep. De mannen achter deze groep bleken geen onbekenden. Voorheen maakten zij immers deel uit van Forever Times en The Dust Connection. Nadat de laatst genoemde groep uiteen viel bleven enkele bandleden met elkaar contact houden. Maar het muzikanten bloed kruipt nu eenmaal niet waar het gaan kan. Het leverde uiteindelijk een aantal bloedmooie nummers op.

Mocht je bekend zijn met de muziek van Forever Times en/of The Dust Connection, zet daar dan direct een streep door. Op Thousand Victories tref je 14 nummers aan die het best omschreven kunnen worden als akoestische melodieuze pop annex soft-rock die dankzij onder meer het gebruik van mandoline en accordeon ook invloeden kennen van folk en Keltische muziek. Muziek die geschikt is voor bij de open haard of desnoods een kampvuur.

Het album klinkt en is vrijwel ‘un-plugged’. Basgitaar en drums worden spaarzaam gebruikt. Elektrische gitaar helemaal niet. En worden totaal niet gemist. Op een zeer prettige manier dominant aanwezig zijn het akoestische gitaarspel van Martijn Balsters en het pianospel van Sander Heerings. Daarnaast heeft zanger Jeroen Voogd een formidabel stemgeluid. Vol en machtig waar nodig, maar ook emotioneel weet hij regelmatig de juiste snaar te beroeren. In Posthumous wist hij mij – mede door de tekst – haast tot tranen toe te roeren. Maar ook het verhoudingsgewijs lange Little Man (inclusief accordeon) speelt zijn emotionele zang een grote rol. Het is een nummer wat over de volle speelduur van haast acht minuten boeit.

Als liefhebber van progressieve rock blijf je toch altijd naar die sporen of fragmenten op zoek. Dat is dan mijn bloed dat niet kruipt waar het gaan kan. Moonlets is zo’n nummer. Iets steviger dan de andere nummers, voorzien van een fantastisch mooie melodie, dubbele vocalen en op de voorgrond tredend toetsenspel.

Het mag duidelijk zijn dat 2018 muzikaal gezien uitstekend is begonnen. Thousand Victories is een uiterst sfeervol album wat eenvoudigweg gehoord moet worden. Ook wanneer een open haard of kampvuur niet voorhanden is. -


"Progwereld"

Silent Chambers is een voortvloeisel uit de restanten van The Dust Connection, een formatie die slechts één studioalbum op de wereld heeft gezet met de naam “Trials”. Na dit debuut sterft de band een langzame dood, maar de muzikanten houden onderling altijd goed contact. Vooral tussen gitarist Martijn Balsters en zanger Jeroen Voogd blijft er in die jaren een creatieve sfeer hangen, waardoor er veel nieuwe ideeën voor songs worden gecreëerd die in beginsel in geluidsopnames op telefoons tijdens jamsessies op zolders worden opgeslagen. Wanneer die creaties verder worden uitgewerkt haken ook toetsenist Sander Heerings en percussionist Robert Spaninks weer aan om de composities verder uit te werken. Als bandnaam wordt gekozen voor een quote van de Amerikaans religieuze leider Ezra Taft Benson: “Some of the greatest battles will be fought within the silent chambers of your soul”. Die quote is vervolgens doeltreffend tot uiting gebracht in de cover van de cd, met artwork van Mark van den Hoven-Blackstock.

De ‘nieuwe’ formatie schotelt ons korte en licht verteerbare liedjes voor die geschikt zijn voor liefhebbers van akoestische progrock, folk en singer-songwriter muziek. Centraal staat de akoestische gitaar van Martijn Balsters en de zang van Jeroen Voogd. Het niveau van de muziek is licht verteerbaar, maar de verschillende nummers worden bijzonder smaakvol gebracht. De productie ademt een ‘unplugged’ sfeer uit en dat pakt in beleving van de muziek goed uit. Deze cd in een surround setting luisteren levert onherroepelijk het gevoel op dat je samen met de heren in een kring zit waarin zij tot volle tevredenheid op krukjes zitten te musiceren.

De liedjes zijn kort, uiterst hapbaar en tegelijkertijd bijzonder lekker. De tracks steken niet ingewikkeld in elkaar en bevatten vaak enkele akkoorden, maar grijpen je gelijk bij de kladden op het gebied van sfeer. Er is een aantal nummers dat de prog-achtergrond van het kwartet verraden, neem bijvoorbeeld het door toetsen ondersteunde Moonlets. Hier proef je de liefde voor symfonische en atmosferische muziek en zo zijn er nog enkele nummers die refereren naar de liefde voor progrock. Maar het is niet alleen de liefde voor prog, ook die voor Keltische muziek. Die elementen komen bijvoorbeeld terug in de tracks Down My Spine en Little Man.

Waarom is deze cd zo goed? Vakmanschap is het antwoord. Eenvoudige liedjes als Posthumous ontwikkelen zich in heerlijke meezingers die een heerlijk feelgood gevoel opwekken. “Hold me in your arms en never let me go” is in essentie een clichématige songtekst, maar is in samenspel met de muzikale invulling ijzersterk. De variatie op het album is meer dan prima, zo is This Day een variant die je bij het begin van de cd niet verwacht: alsof een groepje zingende drinkebroers met glas bier in de lucht gezamenlijk de wereld verfoeien. In deze song participeren gastzangers Dré van den Bosch en Ronald Martens. Aan de andere kant is er het ‘kleine’ The Crowning Of The Monarch, een fenomenale track waar de piano en gitaar een gevoelige prestatie neerzetten. Na talloze luisterbeurten zou je muzikanten bijna smeken om meer van dit genot, maar wellicht is die korte tijdspanne van amper twee minuten juist ook de kracht van de song. Noemen ze dat nu de hand van vakmensen?

En dan de zang van Jeroen Voogd. In mijn recensie van “The Dust Connection” was ik al duidelijk; hij beschikt over een geweldige stem die is doorregen met karakter. Op dit album excelleert Voogd wederom en bewijst hij op ijzersterke wijze dat hij ook op ingetogen wijze kan zingen. Hier en daar een wat overdreven articulatie, maar het is hem vergeven. Ik kan dagenlang naar hem luisteren zonder ook maar een moment verveeld te raken.

Silent Chambers heeft een album geproduceerd vol met verfijnde en karaktervolle nummers die voor een omvangrijk publiek geschikt is. Het beperkte kringetje van progressieve rock liefhebbers kunnen dit waarderen, maar ook het grote publiek dat met singer-songwriter muziek sympathiseert. Stijlvolle en vlotte nummers in een sfeervolle ‘unplugged’ setting, dat is wat je kan verwachten. Met “Thousand Victories” begint het jaar 2018 sterk, dat is een belofte.

Ruard Veltmaat - Ruard Veltmaat


"Metalfan.nl"

Zo af en toe een rustige cd opzetten tussen alle metal door is wel eens lekker, vooral als je een drukke periode of werkdag achter de rug hebt. Een geschikte kandidaat daarvoor is Thousand Victories van Silent Chambers. De Nederlandse band bestaat uit Sander Heerings (keyboars en piano), Jeroen Voogd (zang), Martijn Balsters (gitaar, bas, mandoline en achtergrondzang) en Robert Spaninks (percussie).

Het kwartet dat mogelijk bij u bekend is vanwege Trails (2009) van de (symfo)progrock/metalformatie The Dust Connection, maakt voor de verandering atmosferische rock met folky (Down My Spine en Little Man) en ruimtelijke elementen. Akoestische gitaren, percussie, pianopartijen en melancholische zanglijnen maken de dienst uit op deze release met veertien nummers. Compacte songs die mogelijk de liefhebber van (symfo)classics van Marillion, Rush, Tim Bowness, Dire Straits en Pink Floyd aanspreken.

De “we will make this work”-mentaliteit werpt zijn vruchten af, mede dankzij de diversiteit. Het ene nummer is wat meer straightforward (Down My Spine en Bedbugs) dan het andere (Growing Pains en Moonlets). Laatstgenoemde is een track waarin de toetsenpartijen voor veel sfeer zorgen. Het atmosferische nummer laat ook de sterke kant van de voordragende manier van zingen horen. Het wat stevigere Posthumous doet dankzij de akkoordenreeks wel wat aan Over De Muur van Klein Orkest denken. Little Man is verrijkt met accordeonmelodieën van Erik de Jong. Hij zorgt met de tinwhistle (een Within Temptation-achtige melodie) in Down My Spine voor een Keltisch tintje.

De kracht van herhaling werkt in de meeste nummers goed (zoals “don’t hold on the past” in Bedbugs). Slechts in het directe You Again werkt de herhaling tegen zich. Het is één van de weinige momenten dat er wat over deze release op te merken valt, want in andere nummers is het zoeken naar verbeterpunten, al is de timing van de zang niet altijd perfect, maar dat is niet storend. Het is vooral genieten van nummers als Growing Pains, Bedbugs, Moonlets, Sparks Of Change en de meezinger This Day (met gastbijdragen van Ronald Martens en Dré van den Bosch).

Silent Chambers is erin geslaagd een fijne en eerlijke schijf te maken met nummers die mede dankzij het verhalende en atmosferische karakter herinneringen aan het verleden oproepen. Maar “don’t hold on the past” en kijk vooruit, bijvoorbeeld naar de cd-presentatie in Tilburg op 6 januari. Daar zal het kwartet in een intieme setting laten horen wat het in huis heeft; veel gevoel voor het maken van aangename akoestische liedjes om rustig van te genieten.

Tracklist:
1. One Victory
2. Growing Pains
3. Bedbugs
4. You Again
5. Moonlets
6. Daydream
7. Sparks Of Change
8. Posthumous
9. The Crowning Of The Monarch
10. Down My Spine
11. Little Man
12. Home Of The Brave
13. This Day
14. Thousand Victories

Score: 78 / 100

Reviewer: Jeffrey
Toegevoegd: 4 januari 2018 - Jeffrey


Discography

Thousand Victories (2018)

Photos

Feeling a bit camera shy

Bio

Silent Chambers is a project of Sander Heerings, Jeroen Voogd, Martijn Balsters and Robert Spaninks. In 2017 we wrote, recorded and produced 14 songs. Acoustic stories, driven by melody. Atmospheric landscapes with a touch of folk. “Stories from the Silent Chambers of our soul”. Refined songs with character, suited for an extensive audience.



Band Members