Skinnie

Skinnie

BandPopSinger/Songwriter

Skinnie is een man van weinig woorden, en als hij wel wat te zeggen heeft doet hij dat het
liefste in de vorm van een liedje. En liedjes schrijft hij bij de vleet. Is het niet voor hemzelf dan
wel voor anderen. Zo schreef hij dozen vol songs die hij liet zingen door zijn broer Mo’Jones.
Met de gelijknamige band stond hij op Pinkpop (2006) en het Northsea Jazz Festival (2003)
en scoorde hij enkele radiohits. Jack Poels en Tren van Enckevort maakten dankbaar gebruik
van zijn talenten voor hun

Biography

Skinnie werd op een zonnige 12 mei 1964 geboren als Ron van der Burgt, in het ziekenhuis van Sittard, om vijf minuten over elf ’s ochtends. Hij was precies op tijd, aan de zware kant (7,5 pond). “Een mooi kind, met donkerblonde haren en grote ogen”, aldus zijn vader. Skinnie is een multicultureel kind: een zoon van een Noordbrabantse vader en een Indonesische moeder. De familie van zijn moeder gaat zelfs terug tot op Afrikaans-Joodse wortels.

Bij de geboorte kreeg Skinnie wat vruchtwater binnen, zodat hij ter observatie nog enige dagen in het ziekenhuis moest blijven. Een paar dagen na de geboorte wilden zijn ouders met de bus naar het ziekenhuis. Maar het sneeuwde die dag zo hard (sneeuw in mei!) dat de bus niet kwam en beide ouders te voet naar het ziekenhuis gingen.

De eerste jaren van zijn leven bracht Skinnie door tussen vrouwen in de Sittardse volksbuurt Stadbroek: zijn moeder en zijn Indonesische tantes. Zijn vader was toen nog marinier en veel op zee. Twee jaar na zijn geboorte kwam broer Jan ter wereld. Zijn vader verruilde zijn baan bij de marine voor een baan bij de Philips-fabriek in Sittard.

“Ron was iemand met een sterk rechtvaardigheidsgevoel”, aldus zijn ouders. Op de lagere school verbood hij een leraar om leerlingen te slaan, hij kwam op voor zijn kleine broertje en was “een lief kind”. Hij was sportief (voetballen en wielrennen), hij had een goed verstand, maar leren was niet zijn grootste hobby. Wel schreef hij veel gedichten en tekende hij veel.
In zijn tienerjaren groeide de belangstelling voor muziek. In huize Van der Burgt werd zelden of nooit geluisterd naar de nationale radiozenders. “Wij luisterden altijd naar AFN-radio, de Amerikaanse legerzender voor Amerikaanse soldaten in Europa.” De soul en de zwarte muziek hadden zijn voorkeur.

Na de middelbare school vervulde hij zijn dienstplicht en ging hij werken bij de Philips, haalde een diploma fijnmechanica en ging een poosje aan de slag als orthopedisch instrumentenmaker. Het duurde even voor hij zijn draai gevonden had. Na een interne opleiding ging hij aan de slag als verpleger van verstandelijk gehandicapten voor de stichting Pepijn in Echt. Zijn zorgzame karakter groeide in de rol van verpleger.

Tot 1 maart 1993. Skinnie nam ontslag om zich voortaan op zijn grote passie te storten: muziek. Hij begon liedjes te schrijven bij de vleet en speelde gitaar in groepen als Via-via en Red Blood. “In die tijd hebben we in bijna alle kroegen van Nederland en België gespeeld.” Zijn artiestennaam toen was Dead man Ronny, vooral vanwege zijn stille, gesloten karakter.”Ik zeg nooit een woord teveel.”

De doorbraak kwam met de band Mo’Jones in 2002. Ron schreef dozen vol nieuwe liedjes die werden gezongen door zijn broer Jan (Mo’Jones) en hij herdoopte zichzelf tot Skinnie Jones, een persiflage op zijn graatmagere figuur. Mo’Jones maakte drie succesvolle albums: Strong Man (2002), My World (2005) en Middle Aged Angry Young Men (2006). Mo’Jones speelde op alle grote podia, inclusief het North Sea Jazz-festival (2004) en Pinkpop (2006).

Toen broer Mo’ in 2008 als gastmuzikant voor maanden op theatertournee ging met Rowwen Hèze hield Skinnie tijd over om aan nieuwe nummers te werken. Hij besloot een solo-project te beginnen en bundelde vijf van zijn nieuwe liedjes op de EP My Heart Beats On The Moon (2008).

Ondanks de vele muzikale successen herinnert vader Suus van der Burgt zich vooral aan een voorval dat Skinnie typeert: “Toen hij nog verpleger was moest ik hem een keer ophalen van zijn dienst. Ik was iets te vroeg en zag hoe hartelijk hij van iedere bewoner individueel afscheid nam. Hij gaf iedereen een kus, een knuffel en een aai over de bol. Dat vond ik zo lief, daar was ik zo trots op. Typisch Skinnie.”
(door: Pedro Rademacher)

Discography

2008 My Heart Beats On The Moon
2010 One Add One.