The Flow
Gig Seeker Pro

The Flow

Enschede, Overijssel, Netherlands | INDIE

Enschede, Overijssel, Netherlands | INDIE
Band Rock Rock

Calendar

This band hasn't logged any future gigs

This band hasn't logged any past gigs

This band has not uploaded any videos
This band has not uploaded any videos

Music

Press


Founded in Holland in 2008, the former members of Shiver, Harrow, Marathon and Vandenberg banded together to form a new Melodic Rock band called The Flow. Coming from musical backgrounds of Hard Rock and Heavy Metal, The Flow are a strong edged Rock band with melodic sensibilities and an element of musical exploration. The fusion of a little Pop, a little straight ahead Rock with a bit of good ol' Hard Rock riffage makes this self financed debut, No Guarantees, a good listen.

The Flow are Jos Zoomer (Drums/Percussion), Jacques Suurmond (Bass Guitar), Erik de Boer (Guitar) and Marten Jan Rerink (Vocals/Guitar) and while their formula is not exactly earth shattering, their songs are pretty solid and that's all that matters. That straight ahead Hard Rock sound is evident straight away from the opening notes of CD opener, "Greed", with it's Brother Cane like riffing that harkens back to a modern day take on that '70's feel. Songs like "Start Bleeding" allow The Flow to be able to stretch out a bit more and blend in a bunch of different time changes to a cool groove with a nasty guitar riff. While the title track, "No Guarantees", shows off some excellent vocal harmonies and a more diverse side to the band.

No Guarantees is a quality 10 track debut that fans of guitar driven, melodic rock will find a gem. The unsigned The Flow have with their mature sounding songs and good production, make this is a solid record by veteran musicians. They don't reinvent the wheel, but then again, does every band need to?! Check out the CD, available for download at their own website, www.theflow-online.nl or at www.cdbaby.com. - www.seaoftranquility.org (USA)


Melancholischer, reifer Rock aus dem Land der Windmühlen.

Ich kam irgendwie nicht dazu, dieses Review zu schreiben. Wie immer, Arbeit hier, Verpflichtungen da, und da mich keiner getrieben hat, denn ich bekam das Album direkt von der Band, hörte ich "No Guarantees" immer wieder nebenbei, ohne jemals dieses Review zu schreiben. Das ist natürlich extrem unfair von mir, andererseits habe ich selten ein Album gehabt, das so gewachsen ist. Schon beim ersten Hören fand ich es stark, aber mittlerweile bin ich begeistert. Die Zeit hatte also etwas Gutes für das Album.

Und um allen anderen jetzt mal den Mund wässrig zu machen: Die ersten beiden Tracks erinnern mich in der Komposition und emotionalen Anlage deutlich an LIVE (und das spätere 'Start Bleeding' ebenfalls!). Der Opener 'Greed' haute mich gleich zu Beginn vom Hocker, aber die folgenden Tracks waren teilweise sperrig wie 'The Secret', das dann sogar deutlich in Richtung Prog Rock tendiert und eine starke Ähnlichkeit zu ENCHANT hat, oder zu subtil, als dass sie sich gleich festsetzen würden. Aber umso besser, denn Songs, die ein wenig brauchen, um zu zünden, hört man später umso öfter.

Im Laufe des Albums werden die Holländer, die sich erst vor zwei Jahren zusammengefunden haben, zwar ruhiger, so dass sie schon in den Melodic-Rock-Bereich vorstoßen, aber nicht weniger intensiv. Gelegentlich erinnern sie sogar an eine Art Mainstream-Ausgabe von PORCUPINE TREE wie in 'What’s The Future Saying', andererseits aber wieder eher an SOUNDGARDEN wie in 'Feel Alive'. Nun habe ich in Bezug auf Bandvergleiche mit Superlativen um mich geworfen, doch wenn ich sage, dass sie das Niveau nicht ganz erreichen, dann meine ich damit vor allem, dass sie nicht kopieren. Dieser äußerst gefällige Longplayer zeigt tatsächlich auf, dass die Band möglicherweise ihren ureigenen Stil noch nicht endgültig gefunden hat, aber ansonsten schon sehr professionell und unterhaltsam dabei ist. Als Eigenrelease eigentlich ein Pflichtprogramm, wenn man ordentlichen Rock mag. Nicht heavy. Nur gelegentlich hard. Aber sehr, sehr gut.

Anspieltipps: Greed, Everything I Used To Be, The Secret, Start Bleeding
- powermetal.de (german)


Nederlandse rockbands lijken hun opmars te maken. Eerder besproken we bijvoorbeeld al Clueless en op de televisie wemelt het van de nieuwe bandjes zoals bijvoorbeeld Make Believe. Ook The Flow past in het rijtje van deze rockbands, maar bevat iets meer ervaring(lees: hogere leeftijd). Het album draagt de naam No Guarantees en zal daarom ook nergens garant voor staan.

Het album opent met het nummer ‘Greed’, een nummer dat een beetje klinkt als 3 Doors Down, maar toch met een eigen draai. Op een bepaald moment heeft het nummer een breakdown die zelfs emotioneel te noemen is, maar het gitaarrifje is het opvallendst. Dit rifje steekt heerlijk in elkaar en is erg aanstekelijk.

Divers is het juiste woord voor dit album. ‘Greed’ is één van de hardere nummers, maar de band heeft ook nummers als ‘Feel Them’ en ‘Without You’ die beide erg gevoelig zijn. Door deze afwisseling en vooral de goede afweging tussen de verschillende nummers is het album erg verassend. De stem van zanger Marten Jan Rerink past overal goed bij en is goed verstaanbaar, maar ook de andere onderdelen zijn goed uitgewerkt.

De titelsong van het album geeft een goede indicatie van wat het totaalplaatje te bieden heeft: een mix tussen melodieuze rock en pop. De gitaarsolo’s zijn ook bij dit nummer weer goed. Ze zijn niet te “zwaar” en daardoor zullen ze liefhebbers van pop niet afschrikken. ‘

Een label hebben de mannen nog niet, dus mocht je interesse hebben in een cd dan kan je die (nog) bestellen op hun eigen website. Het album is een heerlijke combinatie van pop en rock geworden met de nadruk op die laatste. Dit allemaal van Nederlandse bodem met begrijpelijke teksten die je ook nog eens heerlijk mee kunt zingen. - roarzine.nl (dutch)


Fans van Kane die zijn afgehaakt toen de band ineens met nummers als ‘Catwalk Criminal’ kwam aanzetten, hebben een reden om vrolijk te worden. Die reden heet The Flow, een in 2008 opgerichte rockband uit Enschede. Zanger en gitarist Marten Jan Rerink, gitarist Erik de Boer en bassist Jacques Suurmond speelden eerder al in de relatief onbekende Nederlandse bands Shiver, Marathon en Harrow, terwijl drummer Jos Zoomer met zijn stokken sloeg in de populaire hardrockformatie Vandenberg. Als ‘The Flow’ slaan de vier rockveteranen een andere weg in dan die van hun vorige bandjes; namelijk die van de poppy, op hits-gerichte rockmuziek.

Debuutplaat No Guarantees bevat rocksongs die ongetwijfeld hoog in de top veertig belanden, wanneer The Flow wat meer in de schijnwerpers staat. Vooral de zang van Rerink doet in deze nummers denken aan die van andere (ooit zo) populaire Nederlandse rockzangers, waarbij die van Kane-zanger Dinand Woesthoff het eerste in het hoofd springt. Nummers als ‘Everything I Used To Be’, ‘Without You Now’ en opener ‘Greed’ zijn evengoede singles als menig nummer van Di-rect en Kane. En net wanneer je zou denken dat The Flow te poppy is, laten de bandleden zich van hun hardere kant zien.

De ruimschoots aanwezige ervaring van de leden van The Flow zorgt ervoor dat we hier met een band te maken hebben die weten wat ze willen spelen. Dit heeft geleid tot de bovenstaande ‘singles’ die het goed moeten doen bij het grote TMF-publiek. Maar daar tegenover staan nummers als ‘The Secret’ en ‘Start Bleeding’. Hardrock-tracks voor een publiek onvindbaar bij een Kane-concert. Een publiek dat op zoek is naar knotsharde drums, vingersnijdende gitaarsolo’s en een oningehouden combinatie van zang en schreeuw.

No Guarantees is een zeldzaam goed uitgedacht debuutalbum; het werk van ervaren muzikanten. The Flow heeft iets te bieden voor rockliefhebbers jong en oud, soft en hard en heeft het in zich om met een beetje mediahulp uit te groeien tot een van de grotere rockacts in de Nederlandse muziekwereld. - festivalinfo.nl (dutch)


Live schijnt The Flow nummers van Porcupine Tree, The Beatles en Seal te spelen. Dat ze het kunnen, daar twijfel ik niet aan, maar ik zie de overeenkomst niet met de songs op hun debuutalbum No Guarantees. The Flow is min of meer een voortzetting van de band Shiver, aangevuld met een nieuwe zanger/gitarist en wat ze hier laten horen is stadionrock van het zuiverste water. Kane, maar dan zonder de poses en maniertjes. En dat zijn dan niet eens de beste momenten. Maar goed, bij The Flow geloof je wèel dat ze de muziek maken omdat ze muziekliefhebbers zijn. Het is mid-tempo rock, met de gitaren van Erik de Boer en Maarten Jan Rerink lekker helder voor in het geluidsbeeld, met een ritmesectie die het klappen van de snaredrum kent - Jos Zoomer (Vandenberg en NE1) en Jacques Suurmond - en een zanger die weet hoe hij zijn rockstem het beste kan inzetten (Rerink). Op de beste momenten doet het zelfs denken aan Gov't Mule ("Now"), Perpetual Groove ("What´s The Future Saying") en Pearl Jam. In de ballad "Without You" heeft Rerink de gelegenheid om te schitteren. Wel kunnen de composities wat gevarieerder, met name op het eerste deel van het album. Door de uitmuntende uitvoeringen zijn ze nog steeds een genot om naar te luisteren, maar in dit genre ligt gelijkvormigheid toch al op de loer. Als Dinand Woesthoff deze plaat hoort, gaat 'ie volgens mij in een hoekje zitten huilen. Logisch, want The Flow doet even voor hoe het echt moet. Tip voor het volgende festivalseizoen! - fileunder.nl (dutch)


Ik moet zeggen dat ik met het nodige angstzweet op de bank zat toen ik No Guarantees van The Flow in de cd-speler schoof. Vier mannen van middelbare leeftijd die in de bloei van hun midlife crisis nog eens met een album komen? Ik hield mijn hart vast, maar kon gelukkig al na het eerste nummer opgelucht ademhalen. The Flow maakt namelijk oerdegelijke rock en klinkt allesbehalve gedateerd.
In Maarten Jan Rerink heeft de band een perfecte zanger gevonden, die de groep met zijn zang vooral op Creed, No Guarantees (stadionrock ten top) en Without You naar een hoger niveau tilt. Nadeel is wel dat de nummers het vaak teveel van de zang moeten hebben omdat de muziek op zijn zachtst gezegd eentonig wordt. En als de afstellingen dusdanig verkeerd zijn dat de zang amper verstaanbaar is, is het dan ook goed mis. Gelukkig is dat op het gros van de nummers niet het geval en is No Guarantees gewoon een puike plaat. Nu nog een fatsoenlijk platenlabel. Wie biedt? HARM GROUSTRA
- OOR (dutch)


Gar nicht so einfach, die richtige Schublade für die niederländische Band THE FLOW, die es seit 2008 gibt, zu finden: Mal tönt “No Guarantees“ nach klassischem Rock mit Wurzeln in den 70er Jahren (Greed), dann bewegt man sich vorsichtig in Richtung Hard Rock oder lotet behutsam die Möglichkeiten des Progressive Rock aus (The Secret, Start Bleeding). Gegen Ende hin wird lenkt man dann doch auf den breiten Pfad des AOR ein, Without You oder Now kommen ziemlich balladesk daher.

Die Ex-Mitglieder von SHIVER und VANDENBERG gehen die Sache recht bodenständig an, verschreiben sich der ehrlichen, handgemachten Musik, ohne auf irgendwelche Trends zu schielen oder sich an übermäßigen Experimenten zu versuchen. Mitunter dürfte aber schon ein wenig mehr Feuer und Wagemut mit im Spiel sein, so im Sinne der Landsleute von BONEBAG die ihrem ursprünglich klassischen Rock einen frischen Anstrich zu geben vermögen. Bei THE FLOW wirkt das alles solide, aber eben mitunter noch etwas zaghaft.

Denn für die ganz große Mainstream-Scheibe fehlt der sich sofort einprägende Song, der Überhit und für eine Hard Rock Scheibe ist zu wenig Pfeffer dahinter. So sitzen THE FLOW noch etwas zwischen den Stühlen, bieten aber sicherlich eine annehmbare Alternative für die Hörer die, etwas in die Jahre gekommen, auch nicht mehr kompromisslos abrocken wollen, aber sich noch zu jung für Easy Listening fühlen. - hooked-on-music.de


THE FLOW - "No Guarantees"
The Flow is a new rock band from Holland. Although founded in 2008, the line-up is composed by experienced musicians of the Dutch rock scene: Jos Zoomer (ex- “Vandenberg”, “Shiver”) on drums and percussion; Jacques Suurmond (ex- “Marathon”, “Shiver”) on bass; Erik de Boer (ex- “Harrow”, “X-posure”, “Shiver”) on guitar; and Marten Jan Rerink (ex- “The Others”, “No-Sugar”) on vocals and guitar. Following “Shiver” split-off in 2007, Zoomer, Suurmond and de Boer decided to keep playing together, and so The Flow was born. After one year searching for a vocalist, they finally recruited Rerink for the line-up, and the quartet began immediately to work on material for a first album. Their effort would compensate two years later, with the release of their debut CD “No Guarantees” (2010). The album was independently recorded and produced by the band itself along 2009, and mixed and mastered by Tjerk de Groot (TDG productions, Holland), who friendly played keyboards on all tracks. The music of The Flow rests upon the different musical preferences and backgrounds of its integrants (which include Melodic Rock, Hard-Rock, American Southern Rock, Heavy Metal, Symphonic Rock, and Pop-Rock with inspiration on the 70’s). On stage, they often perform covers of “Porcupine Tree”, “The Beatles”, “Seal” and the like. All songs follow a structure that makes them suitable for radio airplay: they are short, divided in strophes and chorus, and have few instrumental variations. The rhythmic section keeps the pace at a mid-tempo, inserting some groovy passages and dancing beats. Ballads are frequent. Guitar riffs make the base of the songs, going from a Hard Progressive and Hard Rock (like “Rush”, “Soundgarden”, “Pearl Jam”, “Vandenberg”) to Pop-Rock (“U2”, “Snow Patrol”, “Kane”, “Queen”). Those riffs are opposed to an acoustic background in Folk-American style (like “Pearl Jam”, “The Black Crowes”). Guitar solos are melodic, either approaching the Space-Rock style (like “Pink Floyd”), or sounding delicate and soaring (like “U2”, “Coldplay”, “Queen”), but never being much long or complex (as expected for Progressive and Prog-Metal standards). Vocals are melodic, sometimes having a cool or sad tone, with a hard-rock appeal (like “Pearl Jam”, “Kane”). “No Guarantees” features 10 tracks. Listening to songs “Greed“ and “The Secret“, we realize that the band’s recipe goes around joining “Rush” like guitar-riffs with the Hard-Rock sonority of “Pearl Jam”, including some “Floydian” guitar solos. Influences from “Pear Jam” are present on “Everything I Used To Be“ and on “No Guarantees“ – one of my favorites, with groovy bass and drums and an extended percussive section, influenced by “The Black Crowes”. Escaping from this formula, the best songs of this record are “Start Bleeding“ (which may be The Flow’s first hit) and “Now”. “Start Bleeding” is an almost Prog-Metal based on heavy guitar riffs (influenced by “Porcupine Tree”) and a sticky chorus, also featuring a great guitar solo. “Now” begins slowly like an acoustic ballad (like “Pearl Jam”), changing to a mild “Led Zeppelin”. Soaring harmony vocals lead the song to a crescendo, culminating on an amazing “Queen”-like solo. Ballads seem to be the strongest point of The Flow – and they appear on different styles along the record. My favorites are “Feel Them“ (with a “Coldplay” piano intro; sad vocal tones like “Kane”, and “Floydian” solos); and “Feel Alive“ (with influences of “Pearl Jam” and “Vandenberg”, having floating guitar harmonies like “U2”). “What’s The Future Saying“ is a folk ballad with a pop-rock beat, having influences of “Rush”, “Bon Jovi”, “Coldplay”, “U2”. “Without You“ is acoustic, and reminds me slightly of “Genesis”. The Flow makes decent music, and will profit from the experience of its integrants to hit the charts. The band may find its audience among fans of “Rush”, “Kane”, “Pearl Jam”, “U2”, “Soundgarden”, “Snow Patrol”, “Pink Floyd”, “Simple Plan”, and their likes. Band members and collaborators involved in The Flow are: Marten Jan Rerink – Vocals, Guitar; Jacques Suurmond – Bass; Erik de Boer – Guitar; Jos Zoomer – Drums and Percussion; Tjerk de Groot – Keyboards, Mixing; Lisette Jongbloed, Saskia Zieltjens, Sharon Waage – Harmony Vocals on “Now”... (Comments by Marcelo Trotta) - progressiverock.br


Flow, The - No Guarantees | Drukuj | Email
Autor: Artur Chachlowski
06.10.2010.
Dzisiaj cos dla milosników dobrych, pamietajacych lata 70., rockowych klimatów. Holenderskiej grupy The Flow nie sposób zaliczyc do mlodej gwardii neoprogresywnych wykonawców, z której od lat slynie Kraj Tulipanów. Slynie on takze z bogatego warsztatu mlodych twórców i niezlej jakosci produkowanej w nim muzyki. I tak wlasnie jest z The Flow. Omawiajac album „No Guarantees” trzeba stwierdzic, iz prog rock to z pewnoscia nie jest, ale za to jest to utrzymany na wysokim poziomie rock z licznymi bluesowymi wycieczkami w strone amerykanskiego Poludnia.

Znacie grupy Nickelback, Allman Brothers czy Gov’t Mule? To juz wiecie po jakich rejonach sie poruszamy. Holendrzy, aczkolwiek deklaruja, ze ich twórczosc czerpie z przeróznych inspiracji, tak jak i oni wywodza sie z grup grajacych rozna muzyke (zauwazylem, ze na przyklad basista Jacques Suurmond gral kiedys na plycie „The First Run” (1994) neoprogresywnej formacji o nazwie Marathon), to zdecydowanie gustuja w hard rockowym, dosc tradycyjnie brzmiacym graniu.

I tak wlasciwie jest przez wiekszosc tej niezbyt dlugiej (niespelna 42 minuty) plyty. The Flow gra rzetelne, oparte na gitarowych riffach, piosenki (w roli glównej na plycie „No Guarantees” wystepuje spiewajacy gitarzysta Marten Jan Rerink), którym z jednej strony nie mozna nic zarzucic, a z drugiej – jakos mimo wszystko nie porywaja. I tak jest mniej wiecej przez trzy pierwsze cwiartki plyty. No, moze jedynie obdarzone bardzo melodyjnym refrenem nagranie „Feel Them” potrafi wyróznic sie na tle innych.

Mniej wiecej w polowie albumu znajduje sie utwór „Start Bleeding”, który jako przyklad wyjatkowo dobrze zagranej melodyjnej piosenki rockowej moze zwrócic na siebie uwage wytrawnego odbiorcy. Ale az do ósmego na plycie utworu muzyka tego holenderskiego zespolu nie wylatuje powyzej pewnego, bliskiemu przecietnosci, poziomu. Za to trzy ostatnie piosenki na plycie to juz jest to, na co warto czekac prawie pól godziny. Otóz, dosyc dynamiczny „Feel Alive”, akustyczny „Without You” oraz finalowy „Now” to utwory, przy sluchaniu których rece same skladaja sie do oklasków. Te trzy nagrania to kwintesencja mozliwosci czlonków zespolu i szkoda, ze tylko w finale albumu potrafili sie wzniesc na takie wyzyny. Miejmy nadzieje, ze na swoim nastepnym krazku beda zdecydowanie równac w góre…

Gwoli kronikarskiego obowiazku wspomne jeszcze, ze ostatni z wymienionych przed chwila utworów („Now”) to cover kompozycji z repertuaru Nektar. Zagrany naprawde z dobrym smakiem i duzym wyczuciem.

Tak wiec, muzycy z grupy The Flow swoim krazkiem „No Guarantees” podtrzymali opinie, ze Holandia staje sie prawdziwa kuznia naprawde niezlej muzyki i ze z trudnych do okreslenia przyczyn, z ich ojczyzny regularnie docieraja do nas albumy utrzymane na niesamowicie wysokim poziomie produkcyjno-realizacyjnym.

Na koniec przypominam, ze The Flow nie gra czystego neoprogu. Grupa wpisuje sie w stylistyke gitarowego rocka z delikatnym posmakiem amerykanskiego bluesa. Gra po prostu dobra muzyke. Niewatpliwie na plyte „No Guarantees”, jak i na sam zespól warto zwrócic uwage. - mlwz


THE FLOW est un nouveau groupe néerlandais fondé en 2008 qui nous propose ici son premier album autoproduit « No guarantees ».
Si le groupe est un nouveau venu sur la scène musicale, ses membres ne le sont pas. On peut même dire qu’ils ont plutôt un CV bien rempli et qu’ils ont écumé pas mal de scènes et de sessions d’enregistrements.
Le batteur Jos ZOOMER était notamment membre du groupe de heavy VANDENBERG qui a sorti plusieurs albums dans la première moitié des années 80 (avec la coupe de cheveux qui va avec ….) puis notamment pour le groupe SHIVER de 1997 à 2007 année du split de celui-ci. Le guitariste Erick DE BOER a aussi débuté dans un groupe de heavy, «HARROW » de 1990 à 2002. Le bassiste Jacques SUURMOND a lui joué avec le groupe de prog MARATHON dans les années 1990. Ces deux derniers avaient rejoint SHIVER un peu avant le split. Le trio a eu envie de continuer ensemble. Restait à trouver un chanteur. C’est Marten JAN RERINK qui vient compléter le line up de THE FLOW. (Attention il s’agit d’un nom assez courant dans le monde musical…). Celui ci joue aussi de la guitare et n’en est pas non plus à son premier groupe.
La longue expérience musicale des différents membres explique sans doute que bien qu’il s’agisse d’une auto-production, l’album possède un excellent son et fait très pro.
Alors musicalement, que nous proposent ils ? L’album a la durée d’un vinyl et se compose de dix morceaux donc plutôt condensés avec un chant très présent. Vu le cursus des différents membres, on aurait pu s’attendre à quelque chose d’assez métal. Or il n’en est rien. On navigue dans un rock mid tempo très mélodique dominé par les guitares et teinté seventies avec une voix qui colle parfaitement à ce style. Il y a aussi de nombreux chœurs. La section rythmique propose un groove fort sympathique.
Les seuls passages metal sont sur « Start Bleeding », morceau sans doute le plus contrasté avec une montée instrumentale des plus réussies mais trop courte.
Les mélodies et les refrains sont dans l’ensemble plutôt accrocheurs mais rien d’absolument transcendant.

Le groupe nous offre quelques soli de guitare, courts mais plein de feeling comme sur « Feel Them ».
A noter que la balade « Without You» est basée sur des arpèges assez proches de ceux de « Dust in the Wind » de KANSAS.
Il est par ailleurs dommage que plusieurs titres nous proposent des fins pour le moins abruptes, notamment sur un titre comme « Start Bleeding ».
Vu l’age des protagonistes, je doute qu’ils pensent atteindre le sommet des charts mais plutôt qu’ils cherchent juste à jouer la musique qu’ils aiment ce qu’ils font plutôt bien. Cependant, si l’album s’écoute agréablement, il n’a rien non plus qui lui permette d’être particulièrement remarqué dans le flot des sorties. - progressive area


Discography

2010 No Guarantees

Photos

Bio

The Flow is a rock band from Holland, founded in 2008.
It's music can be described as rock but clearly inuenced by the roots of each band member.
In the past, all members have been playing actively in bands such as
Shiver, Vandenberg, Marathon and Harrow.
Following Shiver’s break-up in 2007 which Jos, Erik & Jacques were a part of, the three decided to continue playing together and explore their musical possiblities.
After a year ‘’throwing’’ music at each other and in search for a singer that would fit in,
they finally teamed up with Marten.